విషధరరిపు గమనుడు

విషధరరిపు గమనునికిని, విషగళ సఖునికిని విమల విష శయనునికిన్

విషభవభవ జనకునికిని, విషకుచ చనువిషముఁ గొనుట విషమే తలపన్ 

కారే రాజులు

కారే రాజులు రాజ్యముల్ గలుగవే గర్వోన్నతిం బొందరే

వా రేరీ సిరి మూటగట్టుకొని పోవంజాలిరే భూమిపైఁ

బే రైనం గలదే శిబిప్రముఖలుం బ్రీతిన్ యశఃకాములై

యీరే కోర్కులు వారలన్ మఱచిరే యి క్కాలమున్ భార్గవా !

సమరానికి సై అనగలిగే సంసిద్ధత పేరే విజయం

ఒక విత్తనం మొలకెత్తడం సరికొత్తగా గమనించుదాం 

నిలువెత్తుగా తల ఏత్తడం నేర్పేందుకదే తోలి పాఠం

మునివేళ్ళతో మేఘాలనే మీటేంతగా ఎదిగాం మనం

పసివాళ్ళలా ఈ మట్టిల్లో ఎన్నాలిలా ఇక పడివుంటాం 

కునికే మన కనురెప్పలలో వెలిగిద్దాం  రంగుల స్వప్నం 

ఇదిగో నీ దారిటువుందని సూరీడుని రా రమ్మందాం

జాగో జాగోరే జాగో....  జాగో జాగోరే జాగో....  జాగో జాగోరే జాగో ...

జాగో జాగోరే జాగో....  జాగో జాగోరే జాగో....  జాగో జాగోరే జాగో ...

ఆకాశం నుండి సూటిగా దూకేస్తే ఉన్నపాటుగా ఎమౌతానంటూ చినుకలా ఆగిందా బెదురుగా?

కనుకే ఆ చినుకు ఏరుగా; ఆ ఏరే వరద హోరుగా; ఇంతింతై ఎదిగి అంతగా అంతరేగని సంద్రమైన్దిగా!

 సందిహిస్తుంటే అతిగా సంకల్పం నెరవేరదుగా;

ఆలోచోనకన్న త్వరగా అడుగేద్దాం ఆరంభంగా. 

జాగో జాగోరే జాగో... జాగో జాగోరే జాగో... జాగో జాగోరే జాగో...

జాగో జాగోరే జాగో... జాగో జాగోరే జాగో... జాగో జాగోరే జాగో...

ఏ పని మరి  అసాధ్యంమేం కాదె; ఆ నిజం మరీ మహా రహస్యమా?

వేసే పదం పధం పడదోసే సవాల్లనే ఎదుర్కోమా?

మొదలెట్టక ముందే ముగిసే కధ కాదోయ్ మన ఈ పయనం 

సమరానికి  సై అనగలిగే సంసిద్ధత పేరే విజయం 

జాగో జాగోరే జాగో... జాగో జాగోరే జాగో... జాగో జాగోరే జాగో...

జాగో జాగోరే జాగో... జాగో జాగోరే జాగో... జాగో జాగోరే జాగో...

బావా! యెప్పుడు వచ్చితీవు?

బావా! యెప్పుడు వచ్చితీవు? సుఖులే భ్రాతల్ సుతుల్ చుట్టముల్

నీ వాల్లభ్యము పట్టు కర్ణుడును మన్నీలున్ సుఖోపేతులే?

మీ వంశోన్నతి గోరు భీష్ముడును మీ మేల్గోరు ద్రోణాది భూ

దేవుల్ సేమంబై నెసంగుదురె? నీ తేజంబు హెచ్చించుచున్

చెల్లియొ చెల్లకొ

చెల్లియొ చెల్లకొ తమకు జేసినయెగ్గులు సైచిరందరున్

తొల్లి గతించె, నేడు నను దూతగ బంపిరి సంధి సేయ, నీ

పిల్లలు పాపలుం ప్రజలు పెంపు వహింపగ బొందు సేసెదో

యెల్లి రణంబు గూర్చెదవొ? యేర్పడ జెప్పుము కౌరవేశ్వరా!

జెండాపై కపిరాజు

జెండాపై కపిరాజు, ముందు సితవాజి శ్రేణియుం గూర్చి నే

దండంబుంగొని తోలు స్యందనముమీద న్నారి సారించుచుం

గాండీవమ్ము ధరించి ఫల్గుణుడు మూకం జెండుచున్నప్పు డొ

క్కండున్ నీమొఱ నాలకింపడు కురుక్ష్మానాథ సంధింపగన్

ఎంతవరకూ ఎందుకొరకు

ఎంతవరకూ ఎందుకొరకు వింతపరుగు అని అడక్కు
గమనమే నీ గమ్యం అయితే బాటలోనే బ్రతుకు దొరుకు
ప్రశ్న లోనే బదులు ఉందే గుర్తు పట్టే గుండెనడుగు
ప్రపంచం నీలో ఉందని చెప్పెదాకా ఆ నిజం తెలుసుకోవా
తెలిస్తే ప్రతి చోట నిన్ను నువ్వే కలుసుకొని పలకరించుకోవా

కనపడేవెన్నెన్ని కెరటాలు కలగలిపి సముద్రమంటారు
అడగరే ఒక్కొక అలపేరూ
మనకిలా ఎదురైనా ప్రతివారు మనిషనే సంద్రాన కెరటాలు
పలకరే మనిషి అంటే ఎవరూ
సరిగా చూస్తున్నదా నీ మది మదిలో నువ్వే కదా ఉన్నద్ది
చుట్టు అద్దాలలో విడివిడి రూపాలు నువ్వు కాదంటున్నది
నీ ఊపిరిలో లేదా గాలి వెలుతురు నీ చుప్పుల్లో లేదా
మన్నూ మిన్నూ నీరు అన్ని కలిపితే నువ్వే కాదా.. కాదా..

మనసులో నీవైన భావాలే బయటకనిపిస్తాయి దృస్యాలై
నీడలూ నిజల సాక్షాలే
శత్రువులు నీలోని  లోపాలే - స్నేహితులు నికున్న ఇస్టాలే
ఋతువులు నీ భావ చిత్రాలే
ఎదురైన మందహాసం నీలోని చెలిమికోసం
మోసం రోషం ద్వేషం నీ మకిలి మదికి భాష్యం
పుట్టుకా చావూ రేండే రెండు- నీకవి సొంతం  కావు పోనీ
జీవితకాలాం నీదే నేస్తం రంగులు ఎం వేస్తావో కాని..

తప్పులు

తప్పులెన్ను వారు తండోపతండంబులు 
లుర్వి జనులకుండు తప్పులు
తప్పులెన్ను వారు తమ తప్పులెరుగరు 
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ!

అమృతం

అయ్యోలు హమ్మొలు, ఇంతెనా బ్రతుకు హూ హూ!
ఆహలు ఓహొలు ఉంటాయి, వెతుకు హా హా!
మన చేత్తులొనే  లేదా రిమొట్ కంట్రోలు!
ఇట్టే మర్చేదాం ఎడుపుగొట్టు ప్రొగ్రాములు
వార్తల్లో హెడ్లైన్సా?... మనకొచ్చే చిలిపి కష్టాలు
ఐడిన్ తో అయిపోయే...  గాయలే మనకు గండాలు

ఎటో... వెల్లిపోతూ, నిను చూసిందనుకొవా ట్రబులు
"hello how do you do?" అని అంటోంది, అంతే నీ లెవలు
ఆతిద్యం ఇస్తానంటె మాత్రం వస్తుందా?
తీరిగ్గా నీతొ కాలక్షేపం చెస్తుందా?
గాలైన రాదయ్య! నీదసలే ఇరుకు అద్దిల్లు !
కాలైనా పెడుతుందా? నీ ఇంట్లొ పెను తుఫానసలు?

ఒరే ఆంజినేలు, తెగ ఆయస పడిపొకు చాలు
మనం ఈదుతున్నాం, ఒక చెంచాడు భవ సాగరలు
కరంటు రెంటు ఎట్సెట్రా మన కష్టాలు
కర్రీలో కారం ఎక్కువైతె కన్నీల్లూ!
నైటంతా దోమల్తో ఫైటింగే మనకు గ్లొబల్ వార్
భారిగా ఫీలయ్యే టెన్షన్లెమి పడొద్దు, గొర్లీ మార్

పుత్తడి బొమ్మా పూర్ణమ్మ

మేలిమి బంగరు మెలతల్లారా !
కలువల కన్నుల కన్నెల్లారా !
తల్లులగన్నా పిల్లల్లారా !
విన్నారమ్మా యీ కథను ?

ఆటల పాటల పేటికలారా !
కమ్మని మాటల కొమ్మల్లారా !
అమ్మలగన్నా అమ్మల్లారా !
విన్నారమ్మా మీరీ కథను ?

కొండల నడుమను కోనొకటున్నది !
కోనకి నడుమా కొలనొకటుంది !
కొలని గట్టునా కోవెల లోపల
వెలసెను బంగరు దుర్గమ్మ.


పూజారింటను పుట్టెను చిన్నది
పుత్తడి బొమ్మా పూర్ణమ్మా,
అన్నల తమ్ముల కనుగై దుర్గకు
పూజలు పువ్వులు కోసేది.


ఏయే వేళల పూసే పువ్వుల
ఆయా వేళల అందించి
బంగరు దుర్గను భక్తితొ కొలిచెను
పుత్తడి బొమ్మా పూర్ణమ్మ.


ఏయే ఋతువుల పండే పళ్ళను
ఆయా ఋతువుల అందించి
బంగరు దుర్గను భక్తితొ కొలిచెను
పుత్తడి బొమ్మా పూర్ణమ్మ.


పళ్ళను మీరిన తీపుల నడలును
పువ్వుల మీరిన పోడుములున్
అంగము లందున అమరెను పూర్ణకు
సౌరులు మించెను నానాటన్.


కాసుకు లోనై తల్లీ తండ్రీ
నెనరూ న్యాయం విడనాడి
పుత్తడి బొమ్మను పూర్ణమ్మను వొక
ముదుసలి మొగుడుకు ముడి వేస్రీ.


ఆమని రాగా దుర్గ కొలనులో
కలకల నవ్వెను తామరలు
ఆమని రాగా దుర్గ వనములో;
కిలకిల పలికెను కీరములు.

ముద్దు నవ్వులూ మురిపెములూ మరి
పెనిమిటి గాంచిన నిమిషమున
బాసెను కన్నియ ముఖ కమలమ్మున
కన్నుల గ్రమ్మెను కన్నీరు.

ఆటల పాటల తోటి కన్నియలు
మొగుడు తాత యని కేలించ,
ఆటల పాటల కలియక పూర్ణిమ
దుర్గను చేరీ దుక్కించె 

కొన్నాళ్ళకు పతి కొనిపోవచ్చెను
పుత్తడి బొమ్మను పూర్ణమను;
చీరెలు సొమ్ములు చాలగ దెచ్చెను
పుత్తడి బొమ్మకు పూర్ణమకు.

పసుపు రాసిరి బంగరు మేనికి
జలకము లాడెను పూర్ణమ్మ;
వదినెలు పూర్ణకు పరిపరి విధముల
నేర్పులు మెరసీ కై చేస్రీ.

పెద్దల కప్పుడు మొక్కెను పూర్ణమ
తల్లీ తండ్రీ దీవించ్రీ;
దీవన వింటూ పక్కున నవ్వెను
పుత్తడి బొమ్మా పూర్ణమ్మ ! 

చిన్నల నందర కౌగిట చేర్చుకు 
కంటను బెట్టెను కన్నీరూ !
అన్నల తమ్ముల నప్పుడు పలికెను
పుత్తడి బొమ్మా పూర్ణమ్మా.

"అన్నల్లారా తమ్ముల్లారా !
అమ్మను అయ్యను కానండీ
బంగరు దుర్గను భక్తితొ కొలవం
డమ్మల కమ్మా దుర్గమ్మ.

"ఆయా వేళల పూసే పువ్వుల
ఆయా ఋతువుల పళ్ళన్నీ,
భక్తిని తెచ్చీ శక్తికి యివ్వం
డమ్మల కమ్మా దుర్గమ్మ

నలుగురు కూచుని నవ్వే వేళల
నా పేరొక తరి తలవండి;
మీమీ కన్న బిడ్డల నొకతెకు
ప్రేమను నా పేరివ్వండి."

బలబల కన్నుల కన్నీరొలికెను
పుత్తడి బొమ్మకు పూర్ణమకు
కన్నులు తుడుచుకు కలకల నవ్వెను
పుత్తడి బొమ్మా పూర్ణమ్మ.

వగచిరి వదినెలు, వగచిరి తమ్ములు
తల్లియు కంటను తడిబెట్టన్
కాసుకు లోనై అల్లుని చూసుకు
ఆనందించెను అయ్యొకడె.

యెప్పటి యట్టుల సాయంత్రమ్మున
యేరిన పువ్వులు సరిగూర్చి
సంతోషమ్మున దుర్గను కొలవను
వొంటిగ పోయెను పూర్ణమ్మ.

ఆవులు పెయ్యలు మందలు జేరెను
పిట్టలు చెట్లను గుమిగూడెన్
మింటను చుక్కలు మెరయుచు వొడమెను
యింటికి పూర్ణమ రాదాయె.

చీకటి నిండెను కొండల కోనల
మేతకు మెకములు మెసల జనెన్
దుర్గకు మెడలో హారము లమరెను
పూర్ణమ యింటికి రాదాయె.

కన్నుల కాంతులు కలవల చేరెను
మేలిమి జేరెను మేని పసల్ !
హంసల జేరెను నడకల బెడగులు
దుర్గను జేరెను పూర్ణమ్మ.